Gece
Sosyal Medyadaki Köyümüzün Sitesini açtığım da Mehmet Temizel'in yazısıyla karşılaştım.
"Köyümüzünden (Köse) Osman
NACAR'ın (Allah c.c. Rahmet eylesin) eşi, Ali, Adem, Mehmet ve Ahmet NACAR'ın
anneleri Hayri ve Ali TEMİZEL'in kardeşi Ayşe NACAR vefat etmiştir. Cenazesi
Öğle namazına mütakip Abdulhamid Han Camii'nden kaldırılacaktır. Merhumeye
Allah c.c. Rahmet kederli ailesi ile dost ve akrabalarına sabrı celil niyaz ederim.
Taziye evi Kültür Merkezi yanındaki Yunus Emre Taziye evindedir."
Taziye evi Kültür Merkezi yanındaki Yunus Emre Taziye evindedir."
NOT: Resim Ali Kemal
Nacaroğlu abimden
alıntıdır.
Ahmet
Nacaroglu Allah rahmet eylesin Aniş Teyzemize.
Ali
Kemal Nacaroğlu Hiç böyle olmazdım ölüm haberleri aldığımda. Evet,
soğuk soğuk terledim. Yukarıda, yorum yapanlardan biri de (Ahmet Nacaroğlu)
benim oğlum. O da “Aniş teyze” diyor yorumunda. O bizim amcamızın hanımı olduğu
halde, “Aniş Teyze” diye geldik. Öyle alıştık. Neden ‘Aniş Teyze’ deriz, bunu
daha önce anlattım ama duymayanlar için yeni bir özetlemeye gerek var sanırım:
Biz çocukken kız kardeşinin çocukları ‘Aniş’ Teyze derlerdi. Biz de alıştık.
Anamla aynı yaşta idi Aniş Teyzem. Yani her ikisi de
1932 doğumlu. Aniş Teyzem, oruç ayına 33 gün kala kutsal miraç gecesinde öldü.
Anam da, orucun ilk günü (iki sene önce) ölmüştü. Sıcak bir oruç günü vermiştik
onu toprağa. Allah, her ikisini de rahmetine alsın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder